Rada

Hosta Fortune Albopicta: opis, zdjęcia, recenzje

Hosta Fortune Albopicta: opis, zdjęcia, recenzje


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Hosta Albopicta cieszy się popularnością zarówno wśród profesjonalistów, jak i osób stawiających pierwsze kroki na ścieżce ogrodnictwa. Roślina podkreśla kontrastowy kolor liści na ogólnym tle, a jedną z jej zalet jest możliwość uprawy odmiany w zacienionych miejscach ogrodu.

Opis gospodarzy Fortune Albopicta

W botanicznych źródłach światowych gospodarz „Albopicta” jest po łacinie określany jako „Hosta fortunei Albopicta”. Kultura ta znana jest od XIX wieku dzięki dwóm botanikom: Nikolausowi Hostowi i Heinrichowi Funkowi. Każdy z naukowców badał roślinę, jednak pierwszego opisu hosta „Albopikta” dokonała austriacka Hostia, na cześć której odmiana otrzymała swoją nazwę. Początkowo hosta była uprawiana tylko w dużych ogrodach botanicznych, ale z czasem trafiła do prywatnych kolekcji hodowców. Dziś można spotkać gospodarza „Albopikta” na daczach i działkach przydomowych w centralnej Rosji, mimo że za jej siedlisko uważa się Azję Południowo-Wschodnią, Japonię i Daleki Wschód.

Hodowla jest wieloletnim ziołem, osiągającym wysokość od 40 do 70 cm i osiągającym średnicę do 80 cm Płytki liściowe hosty Albopikta są wydłużone, sercowate, błyszczące, o lekko falistej strukturze liści. Ich długość może osiągnąć 35-30 cm, początkowo liście charakteryzują się żółtawozielonym odcieniem z ciemniejszym brzegiem wzdłuż krawędzi talerza. Pod koniec lata liście przybierają bardziej jednolity, matowozielony odcień.

Liście rośliny mogą zmieniać kolor

Kwiatostany hosty „Albopikta” przedstawione są w postaci dzwonków o jasnofioletowej palecie, które są umieszczone na wysokiej szypułce. Wysokość tej ostatniej wynosi 60-70 cm Początek kwitnienia to pierwsza dekada lipca. Koniec to ostatnie tygodnie sierpnia.

Kwiatostany Hosta w postaci dzwonków i lejków mają różne kolory

Żywiciel jest klasyfikowany jako odporny na cień typ roślin o niewielkich wymaganiach oświetleniowych. Jedną z zalet tej odmiany jest jej prostota w pielęgnacji. Hosta "Albopikta" to odmiana o powolnym wzroście. W ciągu pierwszych 2 lat kolor blaszek liściowych odmiany nie ma własnego specyficznego koloru. Liście uzyskują oryginalną teksturę dopiero w 3 roku.

Rośliny z gatunku „Fortune” znane są z dobrej odporności na mróz. Z łatwością tolerują niskie temperatury do -35 ° C, co w połączeniu z ich bezpretensjonalnością czyni je idealną opcją dla strefy środkowej i regionów północnych.

Można wyróżnić następujące zalety gospodarzy Albopikt:

  • niskie wymagania dotyczące oświetlenia;
  • bezpretensjonalność;
  • stosunkowo wysoki stopień przerostu;
  • dekoracyjność;
  • prostota technologii rolniczej.

Wady obejmują skromny rozkwit w postaci jasnych dzwonków i średnią wysokość rośliny.

Zastosowanie w projektowaniu krajobrazu

Gospodarz „Albopikta” można bardzo organicznie wkomponować w ogrodowe „wnętrze”, z którego korzystają projektanci krajobrazu.

Krzewy powyżej 60 cm wysokości sadzi się pojedynczo. Są całkowicie samowystarczalne i nie wymagają dodatkowego otoczenia. Rośliny dobrze wyglądają również w strefie sztucznych zbiorników (staw, basen), harmonijnie współistnieją z innymi typami upraw kochających wilgoć.

Wybierając „partnerów” dla gospodarzy, należy skupić się nie tylko na wymaganiach agrotechnicznych, ale także na kolorze roślin. Szczególnie efektownie prezentują się kontrastowe kompozycje żółto-zielonej „Albopicty” i jasnoróżowych piwonii. Udany tandem tworzą gospodarze z kwitnącym astilbe w lawendowym lub bordowym odcieniu. Lekko szorstki mur klombów tylko podkreśla urok i prostotę tej rośliny. Kultura jest organiczna i łączy się z jasnymi pelargoniami ogrodowymi.

Roślina z powodzeniem wykorzystywana jest do ozdabiania krawężników, ścieżek i ścieżek ogrodowych.

Z niewymiarowych gospodarzy możesz stworzyć piękne środowisko dla różnorodnego liliowca. Liście z gradientem na tle drzew iglastych wyglądają świetnie. W zacienionych miejscach „Albopictu” można łączyć z paprociami i tują.

Gospodarza sadzi się pojedynczo lub w grupach w pobliżu sztucznie utworzonych zbiorników i na rabatach

Gospodarz tego gatunku często pełni rolę rośliny okrywowej. Dla osiągnięcia podobnego efektu sadzi się „Albopikta” w ilości 4-5 sadzonek na 1 m².

Metody hodowli

Możesz również samodzielnie propagować hosta. W tym celu stosuje się z reguły 3 metody:

  • rozmnażanie przez nasiona;
  • podział;
  • szczepienie.

Pierwsza metoda jest bardziej pracochłonna i jest stosowana w większości przypadków przez hodowców. Nasiona moczy się w stymulatorze, po czym umieszcza w mocno zagęszczonej glebie na głębokość 5-7 mm i przykrywa perlitem. Optymalna temperatura do wysiewu i kiełkowania żywiciela "Albopikta" wynosi +20 ° С. Pierwsze pędy można zaobserwować 14-15 dnia.

Najpopularniejszym sposobem jest podział. Stosuj tę metodę przez 4-5 lat po posadzeniu rośliny w ziemi. Podziel krzewy na wiosnę, wybierając wymaganą liczbę „podziałów”. W takim przypadku nie musisz nawet wykopywać głównej rośliny. Głównym warunkiem nie jest uszkodzenie krzewu macierzystego. Materiał do sadzenia sadzi się na tej samej głębokości co główny żywiciel i aktywnie podlewa aż do ukorzenienia.

Możesz sadzić sadzonki lub "sadzonki" lub użyć zakupionego materiału do sadzenia

Sadzonki przeprowadza się od połowy maja do lipca. W tym celu wybiera się młode, dobrze oddzielone pędy z małymi liśćmi. Zbyt duże blaszki liściowe można przyciąć o około jedną trzecią. Są sadzone w cieniu, a także dobrze podlewane, aż się zapuszczą.

Algorytm lądowania

Sadzenie przeprowadza się w ostatnich miesiącach wiosny lub w pierwszych dniach jesieni. Hosta "Albopikta" nie jest wymagająca pod względem składu gleby. Najlepiej jednak rośnie na lekkich, lekko wilgotnych glinach, z dużą ilością próchnicy. Jednocześnie zbyt wysoka wilgotność negatywnie wpływa na wzrost plonu.

Hosta dobrze czuje się w cieniu i półcieniu, nie boi się lekkich przeciągów. Materiał do sadzenia można kupić w wyspecjalizowanych szkółkach lub wykonać samodzielnie, dzieląc roślinę mateczną.

Algorytm lądowania hostów „Albopikt” jest następujący:

  1. Tworzą doły do ​​lądowania o głębokości do 22-25 cm.
  2. Wypełnij każdy otwór mieszaniną żyznej gleby i nawozów (superfosfat, azotan amonu i siarczan potasu).
  3. Posadź kulturę tak, aby kołnierz korzeniowy znajdował się na powierzchni.
  4. Ściółkuj wszystko torfem lub trocinami.

Ważny! Gleba gliniasta wymaga dodatkowej warstwy drenażowej na dnie dołka.

Rosnące zasady

Podstawowa opieka gospodarza „Albopicty” niewiele różni się od standardowej techniki rolniczej. Bujny krzew wymaga również podlewania, karmienia i przycinania.

Odmiana Albopikta zaliczana jest do gatunków kochających wilgoć. Jednak bardzo ważne jest, aby nie zalać gospodarzy. Najlepszym wyjściem w tej sytuacji będzie dobrze zorganizowane nawadnianie kroplowe. Podlewaj kulturę pod krzakiem, starając się nie moczyć liści, które mają cienką woskową powłokę. Po podlaniu gleba jest delikatnie poluzowana.

Po posadzeniu gospodarz rozwija się przez kolejne 2 lata, a dopiero w 3 roku uzyskuje wszystkie charakterystyczne cechy odmiany

Wygląd kultury zależy od właściwego żywienia: koloru liści, ich elastyczności, całkowitej zielonej masy.

Nawozy aplikuje się pod krzaki w 3 etapach:

  1. Wiosną roślina jest nawożona dużą liczbą kompleksów azotowych, które stymulują wzrost i rozwój.
  2. Latem wprowadzane są kompleksy mineralne, np. „Osmokot” i łatwo przyswajalne chelaty, które wpływają na intensywność koloru liści.
  3. Jesienią, przed zimowaniem, odmiana Albopikta jest karmiona fosforem i potasem.

Ściółkowanie jest niezbędne do regulacji wilgotności gleby i stworzenia dobrych warunków powietrza dla systemu korzeniowego żywiciela.

Używany jako ściółka:

  • posiekana kora;
  • agrowłóknina;
  • liście i sucha trawa;
  • igły;
  • zmiażdżone szyszki;
  • torf.

Ściółka zapewnia roślinie odżywienie i zapobiega wysychaniu gleby

Dbanie o gospodarza Albopikta jest proste i nie zajmuje dużo czasu.

Przygotowanie do zimy

Odmiana Albopikta jest mrozoodporna. Jednak w regionach północnych nadal konieczne jest podjęcie działań w celu schronienia rośliny.

Większość ekspertów jest przekonana, że ​​nie ma potrzeby przycinania krzewów przed zimowaniem. Jednak niektórzy ogrodnicy nadal wykonują przycinanie, gdy tylko wszystkie liście hosty zmienią kolor na żółty.

Roślinę przesadza się dopiero pod koniec wiosny.

Pod koniec jesieni organizowane jest ostatnie karmienie. Używane nawozy muszą zawierać fosfor i potas. Gotowe kompleksy mineralne lub mieszanina siarczanu potasu z superfosfatem to dobre opcje. Rolnictwo ekologiczne wykorzystuje naturalną mączkę kostną i popiół drzewny.

Na środkowym pasie nie jest konieczne całkowite osłonięcie gospodarza „Albopikta”. Wystarczy ściółkować glebę w okolicy przylegającej do krzewu. W regionach północnych można użyć agrofibry.

Choroby i szkodniki

W upale „Albopiktu” jest często atakowany przez przędziorka. Zwinięte liście są oznaką jej obecności na roślinie. Jako środek walki możesz użyć leków, takich jak Fitoverm, Actellik lub Akarin.

Kolejnym wrogiem zastępów „Albopikta” są ślimaki. Walkę z nimi prowadzi się za pomocą mini ogrodzeń, łusek jęczmienia, popiołu drzewnego i mączki kamiennej. Z biopreparatów odpowiedni jest „Bioslimax”.

Aby zapobiec atakom owadów, wiosną można posypać krzaki tytoniem lub popiołem.

Niezabezpieczeni żywiciele są podatni na zakażenie mączniakiem prawdziwym lub antraknozą. Profilaktycznie liście są traktowane „Quadris”, „Skor”, „Match” i „Aktara”.

W 1996 roku wirus HVX został odkryty w stanie Minnesota (USA), który infekuje wszystkie odmiany żywicieli. Jest przenoszony przez soki roślinne, pyłki lub owady, a okres inkubacji trwa kilka lat. Wirusa nie można wyleczyć, więc chora kultura jest po prostu niszczona.

Wniosek

Hosta Albopikta to bezpretensjonalna bujna roślina, która może ozdobić każdą działkę ogrodową. Wysoka mrozoodporność umożliwia jej uprawę nie tylko na środkowym pasie, ale także na Uralu i Syberii.

Referencje

Większość recenzji na temat odmiany Albopikta jest pozytywna.

Oksana Petrova, 38 lat, Jekaterynburg

Hosta "Albopikta" jest bardzo bezpretensjonalna. Najważniejsze jest, aby podlać go na czas. Rośnie, co jest dla mnie ważne, w cieniu i półcieniu, więc bardzo łatwo go wykorzystać do uszlachetnienia okolicy.

Elena Gavrikova, 45 lat, Murom

Posadziłem żywiciela nie tylko w klombach, ale także wzdłuż ścieżek jako naturalnych granic. Odmiana dobrze się dostosowuje, bezpretensjonalna i nie wymaga dużej pielęgnacji, co jest niezwykle ważne dla letnich mieszkańców.

Natalia Trofimova, 52 lata, Moskwa

Przyjaciel dał mi gospodarza Albopikta. Po wylądowaniu na miejscu stopniowo je podzieliłem, tworząc niezwykły, bardziej europejski krajobraz. Uwielbiam to, że żywiciele hamują wzrost chwastów i nie wymagają pielenia. Na ogół są niezwykle łatwe w pielęgnacji.

https://www.youtube.com/watch?v=AhIb2rVYc30&feature=emb_logo


Obejrzyj wideo: WSZYSCY CZEKALI na tę opcję. Jak swobodnie ZMIENIAĆ ODCIEŃ na części zdjęcia? Kuchnia Lightrooma (Grudzień 2022).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos