Rada

Kurczaki kornwalijskie

Kurczaki kornwalijskie


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Rasa swój wygląd zawdzięcza walczącym kurom sprowadzonym z Azji. Powstał w momencie, gdy zainteresowanie walkami kogutów zaczęło spadać pod presją opinii publicznej. Uważano ich za zbyt okrutnych. Ale w tym samym czasie popyt na mięso z kurczaka zaczął rosnąć, a walczące kurczaki azjatyckie wyróżniały się przyzwoitą żywą wagą. W wyniku skrzyżowania bojowników już przywiezionych do Anglii pojawił się Cornish - rasa kurczaków w kierunku mięsnym.

Początkowo te kurczaki nazywano inaczej na świecie. W Stanach Zjednoczonych pierwotna nazwa brzmiała „walki Indian”. Ze względu na zamieszanie z prawdziwymi rasami walczącymi, zaproponowano zmianę nazw angielskich kurczaków mięsnych na rasy walczące z Cornwell. Ostatecznie w nazwie pozostało tylko słowo Cornish. W Australii nadal nazywa się to walkami indyjskimi. W Rosji istnieją dwie nazwy: poprawne tłumaczenie to „Cornish” i zwykła kalka kreślarska z angielskiego „Cornish”.

Początkowo kornwalijska rasa kurczaków nie była popularna ze względu na poważne niedociągnięcia: niską produkcję jaj, cienkie skorupki jaj, delikatność, powolny wzrost i stosunkowo niewielką wydajność rzeźną mięsa w tuszach. Duża waga samców stwarzała problemy podczas zapłodnienia. W wyniku celowej pracy nad rasą zyskała pozytywne cechy i była w stanie zainteresować producentów mięsa drobiowego. Gzymsy zaczęły szybko przybierać na wadze przy odpowiednim karmieniu i pielęgnacji.

Dziś gzymsy są konserwowane jako materiał genetyczny do hodowli krzyżówek brojlerów. W przemysłowych fermach drobiu tylko biały kornwalijski jest hodowany tak czysto, jak rasa mięsna kurczaków.

Opis

W Kornwalii hoduje się kurczaki kornwalijskie. Hodowla rozpoczęła się w 1820 roku. Nie wiadomo, kiedy ta rasa została uznana w swojej ojczyźnie, ale została oficjalnie zarejestrowana w Stanach Zjednoczonych w 1893 roku. W ZSRR kury kornwalijskie importowano od 1959 do 1973 roku. Kraje dostawców były różne: Japonia, USA, Holandia, Kanada. W momencie rozpadu Związku w kraju żyło 54 tysiące kornwaliów. Zdecydowana większość inwentarza skupiona była na Białorusi. Bardzo mała część, tylko 4200 kurczaków, pozostała w Federacji Rosyjskiej.

Standard

Zgodnie z opisem kury kornwalijskie to potężne ptaki o mocnych nogach. Zachowały ślady ras walczących, ale nogi kornwalii są znacznie krótsze, ponieważ zgodnie z ideą Sir Waltera Gilberta rasa ta nie miała już walczyć. Oznacza to, że nie potrzebują długich kończyn.

Głowa kornwalii jest duża, z szeroką czaszką. Dziób jest mocny, krótki, koloru brązowo-żółtego. W przypadku ciemnego koloru dziób jest bardziej ciemny. Oczy są koloru żółtego lub pomarańczowego, osadzone pod dobrze rozwiniętymi łukami brwiowymi, które nadają kornwalijskiej głowie drapieżny wygląd. Nawet u kurczaka ta „twarz” wygląda groźnie. Grzebień jest czerwony, w kształcie różu. Słabo rozwinięte. Kolczyki są małe, czerwone. Twarz i płatki są czerwone.

Szyja mocna, średniej długości. Wysoko osadzone na szerokich, mocnych barkach. Grzbiet krótki, prosty, szeroki. Nawet u kurczaków ciało jest lekko uniesione z przodu. Na zdjęciu młodego koguta rasy kornwalijskiej wyraźnie widać „walkę z dziedziczeniem”. Jego ciało jest bardziej pionowe niż u kurczaków. Utwardzone koguty nabierają nadwagi i „opadają”.

Ramiona są szerokie i mocne. Skrzydła średniej wielkości, mocne, ściśle przylegające do ciała. Klatka piersiowa dobrze umięśniona i wystająca. Brzuch koguta jest chudy, kury dobrze rozwinięte, pełne. Ogon jest długi, nisko osadzony. Rośnie prawie poziomo. W ogonie jest niewiele piór, warkocze kogutów są słabo rozwinięte.

Nogi są mocne, z szerokim rozstawem. Uda i golenie dobrze rozwinięte. Śródręcze z grubą kością. Śródręcze nieopierzone, z żółtą skórą. Sporadycznie można spotkać biało-różowy kolor nadgarstków.

Zabarwienie

Kolor kornwalijski może być:

  • biały;
  • czarny;
  • czerwony i biały;
  • czarny i czerwony;
  • pszenica.

Linie sylwetki są różne. Te pierwsze są masywniejsze i mają ciemne upierzenie. Drugi z lekkim i lekkim piórkiem. Świąteczne gzymsy mają kolor pszenicy.

Biało-czarny kolor kurczaków Cornish nie wymaga opisu. Kolorowe kolory są bardziej złożone. Ciemny czarno-czerwony kolor jest dobrze zaznaczony warstwami, na tułowiu każde z piór jest brązowe, zakończone czarnym paskiem.

Koguty są „prostsze”. Ich główny kolor to czarny. Na skrzydłach pierwotne pióra pierwszego rzędu są brązowe.

Kury w kolorze czerwono-białym powtarzają wzór ciemnego kornwalii, ale z zastąpieniem czarnego pigmentu w przypadku jego całkowitej nieobecności.

Kolor pszenicy na święta Cornish jest bardzo podobny do czerwonego i białego. W tej różnorodności kolorów znaki koloru koguta są wyraźnie widoczne. Na zdjęciu kogut z kornwalijskiej rasy kurczaków.

Kogut ma kolor biały z czerwonymi łopatkami i niewielką ilością czerwonych piór z przodu klatki piersiowej, głowy i siodła. U kurczaka główny kolor to biały z cienkim czerwonym paskiem. Na ciele są czerwone pióra, każde z dwoma białymi paskami.

Wydajność

W przypadku rasy wołowej gzymsy nie są zbyt ciężkie. Ale szybko przybierają na wadze i po dwóch miesiącach ważą już ponad 1 kg.

Kogut3,86 kg
Kura2,57 kg
Młody kogucik> 1 kg
Miazga> 1 kg
Bentamki
Kogut2,0 kg
kurczak1,5 kg

Film przedstawia 2-miesięczne kurczaki z Kornwalii w dużej wersji.

Charakterystyka jajeczna kurczaków Cornish jest niska. Niosą 160-180 średniej wielkości (55 g) brązowych jaj rocznie. W niektórych zagranicznych źródłach można znaleźć informacje o poziomie produkcji jaj 1 jajko tygodniowo. Rekompensuje to dobrze rozwinięty instynkt macierzyński kur.

Zalety i wady

Zaletą rasy jest dobry przyrost masy ciała i spokojny temperament dorosłych ptaków. Następnie są pewne wady.

Zapłodnienie jaj jest niskie. Wylęg piskląt wynosi około 80%. Pisklęta są wobec siebie bardzo agresywne, chociaż łatwo o nie dbać. Dorosłe osobniki wymagają więcej miejsca do chodzenia niż inne rasy kurczaków. Kura kornwalijska jest bardzo aktywnym ptakiem. Może to być trudne na małej działce ogrodowej.

Ze względu na dużą wagę i brak ruchu samce mają problemy z nogami. Kurczaki, ze względu na zwiększoną aktywność fizyczną, nie są bardzo dobrymi kurami, chociaż są doskonałymi kurami aktywnie chroniącymi swoje kurczaki.

Kurczaki nie są odporne na zimno i wymagającą paszę. Co najgorsze, są podatne na choroby.

Zawartość

W opisie rasy kur kornwalijskich nie bez powodu podkreśla się ich wrażliwość na mróz. Kurczaki mogą wytrzymać średnią temperaturę zimową 10-15 stopni Celsjusza, ale nie są w stanie żyć w zimnej kurniku, jeśli na zewnątrz jest poniżej 0. Karnisze potrzebują izolowanej kurnika, czasem z grzejnikiem. Podłoga powinna być ciepła grubą podkładką. Przy dużej wadze Cornish są złymi lotnikami i wolą spędzać noc poniżej. Ptaki te można wyposażyć w grzędy o wysokości 30-40 cm, jeśli nie ma możliwości zorganizowania grzędu wystarczy głęboka ściółka.

Ponieważ rasa była pierwotnie planowana jako rasa przemysłowa, zapewnia niski przyrost masy ciała w przypadku konwencjonalnej karmy domowej. Jak pokazano w powyższej tabeli żywej wagi.

Podczas karmienia Cornish zgodnie z zasadami uprawy przemysłowej ich waga w ciągu 2 miesięcy wynosi 1,5-2 kg.

Ważny! Nie wolno przekarmiać stada przeznaczonego do hodowli.

Z otyłością kury kornwalijskie mają problemy ze składaniem jaj, a samce z zapłodnieniem samic.

Hodowla

Sama kura kornwalijska jest w stanie wykluć kurczaki, ale w razie alarmu, lecąc z gniazda, może przypadkowo złamać skorupę. Dlatego jaja kornwalijskie są często składane pod innymi kurczakami.

Ze względu na niestabilność na zimno w pierwszych dniach życia piskląt temperatura w pomieszczeniu powinna wynosić 27-30 ° C. Aby utrzymać żądaną temperaturę, kurnik lub lęg należy wyposażyć w lampy na podczerwień. Przy niższych temperaturach pisklęta zbierają się razem i depczą słabszych braci w zatłoczonych warunkach.

Małe kurczaki również wymagają karmienia. Powinien być bogaty w białko, witaminy i minerały. Cornish to rasa o długich piórach, a brak składników odżywczych podczas wzrostu piór prowadzi do słabego upierzenia. Brak piór prowadzi do hipotermii i śmierci kurczaków.

Referencje

Svetlana Lagutina, poz. Apalkovo

Kurczaki kornwalijskie hodowano w celu krzyżowania ich z innymi rasami, ponieważ ich produkcja jajeczna mi nie odpowiada. A w przypadku innych ras nie podoba mi się śmiertelna produkcja tuszy. Hoduję kury kornwalijskie z kogutem znoszącym jaja. W rezultacie prawie wszystkie jaja z Cornish są zapłodnione i uzyskuje się dobre kurczaki na mięso do użytku domowego.

Witalij Szafejew, poz. Kalinov

Reklamowali mi te gzymsy jako potulną i porywczą rasę. Kurczaki najwyraźniej nie znały doradców. Do 4 miesięcy układali związek w taki sposób, że bałem się, że stracę wszystkich. A potem naprawdę się uspokoili. Przestali walczyć. Ale bez biegania. Teraz zachowuję je dla duszy. Bardzo efektowne ptaki.

Wniosek

Cornish raczej nie nadaje się do roli ptaka w małej firmie. Ma wiele wad, które powodują, że produkcja mięsa z kurczaka jest droższa. Jeśli na Zachodzie rośnie popularność mięsa wolno rosnących ptaków, to w Rosji kwestia ta nie jest jeszcze brana pod uwagę. Karnisze doskonale nadają się do roli dekoracyjnych kurczaków.


Obejrzyj wideo: Among Us but there is NO IMPOSTOR! Lego Animation (Grudzień 2022).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos