Rada

Norweskie maliny: recenzje, sadzenie i pielęgnacja

Norweskie maliny: recenzje, sadzenie i pielęgnacja


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Malina norweska to jedna z nazw handlowych rośliny uprawnej, która została pozyskana w Norwegii przez lata selekcji najlepszych sadzonek. Według twórców surowy klimat tego kraju przyczynił się do powstania mrozoodpornej odmiany kultury, która w niesprzyjających warunkach potrafi w pełni rosnąć i owocować. Opis i recenzje malin norweskich są bardzo sprzeczne, dlatego warto zastanowić się, jaka to roślina, jakie są jej zalety i wady.

Opis maliny norweskiej

Malina norweska to półkrzew o wysokości 1 m. Jej kłącze się pełznie, co szybko rośnie i zdobywa nowe terytoria.

Pędy półkrzewu są wyprostowane, zdrewniałe tylko u podstawy, a górna część przez cały sezon pokryta zieloną korą. Liście maliny norweskiej są pierzaste, owalne, lancetowate, osiągające długość 3-8 cm, z charakterystycznymi ząbkami wzdłuż krawędzi blaszki liściowej. Wszystkie pędy są gęsto pokryte igłami.

Kwiaty maliny norweskiej są białe, składają się z 5 płatków i osiągają średnicę 4 cm, są biseksualne, pojedyncze lub zebrane w małe kwiatostany. Kwiaty znajdują się na wierzchołkach pędów. Okres kwitnienia malin norweskich rozpoczyna się w drugiej dekadzie czerwca i trwa do nadejścia przymrozków. Dlatego roślina może jednocześnie zawierać jagody i kwiaty.

Owoce tej odmiany kultury są duże - od 3 do 5 cm, z przyjemnym uwodzicielskim połyskiem. Czerwone jagody koralowe są okrągłe lub eliptyczne i można je łatwo usunąć z pędów. Ich smak jest słodko-kwaśny z dyskretnym aromatem. Słodycz owoców uzyskuje się dopiero wtedy, gdy są w pełni dojrzałe, dlatego nie zaleca się zbioru na etapie lekkiego zaczerwienienia. Sadzonki zaczynają owocować w wieku 3-4 lat.

Ważny! Wraz z nadejściem stabilnych mrozów nadziemna część maliny norweskiej całkowicie obumiera, ale wraz z nadejściem wiosny pojawiają się nowe pędy.

Plusy i minusy norweskich malin

Przed zasadzeniem malin norweskich na swojej stronie powinieneś zapoznać się z jej zaletami i wadami.

Główne plusy:

  • wysokie walory handlowe;
  • odporna odporność na choroby i szkodniki;
  • owocowanie obfite i długotrwałe, z zastrzeżeniem zasad techniki rolniczej;
  • niezwykły orzeźwiający smak.

Oprócz oczywistych zalet ten rodzaj kultury ma również pewne wady. To wyjaśnia jego niską popularność wśród ogrodników.

Wady malin norweskich:

  • obfitość cierni, co utrudnia zbiory;
  • owocowanie w 3-4 roku;
  • zwiększone zapotrzebowanie na opiekę;
  • krzewy rosną silnie, więc sadzenie musi być ograniczone.

Ostrzeżenie! Wadę malin norweskich można przypisać temu, że trudno jest znaleźć wysokiej jakości materiał do sadzenia. Wynika to z faktu, że młode pędy, które pojawiają się na wiosnę i służą do rozmnażania są bardzo delikatne i źle znoszą transport.

Sadzenie i pielęgnacja malin norweskich

Norweskie maliny wymagają większej uwagi ze strony ogrodnika i od razu należy realistycznie ocenić swoje mocne strony. Przy niewystarczającej pielęgnacji i odżywianiu owocowanie jest słabe i krótkotrwałe. Dlatego warto z wyprzedzeniem przestudiować wszystkie subtelności sadzenia i sekrety dalszej opieki, aby doświadczenie uprawy tego typu kultury nie stało się smutne.

Na zdjęciu malina norweska będąca w fazie owocowania. Taki plon można uzyskać nie wcześniej niż roślina osiągnie wiek 3 lat.

Wybór i przygotowanie miejsca lądowania

Ten typ kultury woli rosnąć na słonecznych, otwartych terenach. Gdy sadzonki są umieszczone w półcieniu, pędy są rozciągnięte, a liczba kwiatów znacznie się zmniejsza.

Sadzenie malin norweskich odbywa się wiosną. Aby to zrobić, musisz najpierw przygotować miejsce, przekopując je na bagnecie łopaty i ostrożnie usuwając chwasty. Roślina dobrze rośnie na glebach lekkich, odżywczych, ale może również rosnąć na glebach gliniastych i czarnoziarnistych. W takim przypadku poziom kwasowości powinien mieścić się w przedziale 5,7-6,5 pH.

Ostrzeżenie! Nie można uprawiać malin norweskich na nizinach, na których panuje zastój wilgoci.

Na początku wiosny konieczne jest przygotowanie dołów sadzeniowych o wymiarach 40:30:30 cm Zaleca się sadzenie sadzonek w odległości 80-90 cm w rzędzie, a rozstaw rzędów powinien wynosić co najmniej 1,5 m. Dla pełnego wzrostu i rozwoju malin norweskich w początkowej fazie konieczne jest wypełnienie bruzd sadzowych mieszanką składników odżywczych.

Aby go przygotować, musisz wymieszać następujące składniki:

  • 2 części górnej warstwy odżywczej ziemi;
  • 1 część próchnicy;
  • 40 g siarczku potasu;
  • 25 g superfosfatu;
  • 1 część torfu.

Przygotowanie miejsca do sadzenia malin norweskich należy przeprowadzić z wyprzedzeniem: 10-14 dni wcześniej, co pozwoli na osiadanie gleby w tym okresie.

Zasady sadzenia malin norweskich

Maliny norweskie mają zdolność szybkiego wzrostu i za kilka lat zapełnią wszystkie sąsiednie obszary. Dlatego przed sadzeniem wokół dołka należy wykopać łupek lub plastik, który nie pozwoli na niekontrolowane rozprzestrzenianie się rośliny.

Procedura lądowania.

  1. Rozłóż pędy korzeni sadzonki, usuń uszkodzone obszary do zdrowej tkanki.
  2. Umieść roślinę na środku dołka.
  3. Posyp bez pogłębiania szyjki korzeniowej.
  4. Ubij ziemię rękami u podstawy.
  5. Podlewaj obficie w ilości 5 litrów na roślinę.

Następnego dnia poluzuj glebę u podstawy sadzonki i połóż ściółkę torfową w warstwie 3-5 cm.

Podlewanie i karmienie

Przez 2 tygodnie po posadzeniu konieczne jest ciągłe monitorowanie wilgotności gleby, aby korzenie nie wyschły. Podlewanie w tym okresie zaleca się przeprowadzać 2 razy w tygodniu, wlewając 5 litrów wody pod każdą roślinę. Po tym, jak sadzonki staną się silniejsze i urosną, podlewanie należy przeprowadzać w razie potrzeby raz w tygodniu.

W pierwszym roku nawożenie nie jest tego warte, jeśli mieszanka składników odżywczych została wprowadzona podczas sadzenia. Wiosną przyszłego roku pierwszy nawóz pogłówny należy przeprowadzić podczas aktywnego sezonu wegetacyjnego z nawozami azotowymi oraz w okresie kwitnienia z nawozami potasowymi.

Przycinanie

Nie ma pilnej potrzeby przycinania malin norweskich, ponieważ wraz z nadejściem mrozu część nadziemna rośliny całkowicie obumiera. Wystarczy przeprowadzić sanitarne czyszczenie krzewów w sezonie, usuwając połamane, zniszczone i osłabione pędy.

Przygotowanie do zimy

Malina norweska jest uprawą mrozoodporną, ale w bezśnieżną zimę jej korzenie powierzchniowe mogą przemarzać. Dlatego jesienią, po obumarciu górnej części rośliny, przykryj glebę warstwą torfu lub próchnicy o grubości 10 cm.

W regionach północnych o szczególnie surowym klimacie zaleca się posypywanie agrofibry malinami norweskimi.

Żniwny

Okres owocowania dla tej odmiany roślin uprawnych rozpoczyna się na przełomie czerwca i lipca. Zaleca się zbieranie jagód, gdy tylko będą w pełni dojrzałe. Gotowość owoców można ocenić na podstawie tego, jak łatwo można je oddzielić od pojemnika.

Ważny! Czerwone jagody, które są mocno przytwierdzone do pędów, nie są warte zbierania, ponieważ nie nabrały jeszcze słodyczy i aromatu.

Reprodukcja

Maliny norweskie rozmnażają się ściśle dzieląc krzew. Podczas wysiewu nasion otrzymane sadzonki nie zachowują swoich właściwości gatunkowych.

Zaleca się oddzielenie segmentów rośliny wiosną, gdy pojawią się nowe, dojrzałe pędy. Jesienią jest to niepraktyczne, ponieważ w tym okresie procesy wzrostu ulegają spowolnieniu.

Ważny! Do rozmnażania można użyć krzewów w wieku 3 lat lub starszych.

Choroby i szkodniki

Maliny norweskie są bardzo odporne na szkodniki i grzyby. Ale jeśli nie przestrzega się zasad techniki rolniczej, odporność sadzonek maleje. Również wysoka wilgotność i zgrubienie nasadzeń może stać się czynnikiem prowokującym do porażki.

Możliwe problemy:

  1. Mączniak. Do leczenia stosuje się „Topaz”, „Skor” i siarczan miedzi.
  2. Blednica. Do eliminacji zaleca się stosowanie chelatu żelaza.
  3. Rak korzenia, żółta mozaika. Tych chorób wirusowych nie można wyleczyć, dotknięte sadzonki są wyrwane z korzeniami i spalone.
  4. Wołek, chrząszcz malinowy. Do zwalczania szkodników zaleca się stosowanie preparatu „Karbofos”.

Wniosek

Opisy i recenzje norweskich malin są bardzo zróżnicowane. Niektórzy ogrodnicy spierają się o korzyści płynące z tego rodzaju kultury, inni dzielą się smutnymi doświadczeniami. Brak prawdziwych informacji prowadzi do tego, że roślina ta nie zyskała dużej popularności w Rosji. Ale jeśli zastosujesz się do zaleceń dotyczących uprawy plonów, możesz osiągnąć pożądany rezultat, a hojny zbiór niezwykłych jagód będzie nagrodą za twoje wysiłki.

Recenzje malin norweskich

Elena Lukyanenko, 45 lat, region Samara

Tę odmianę malin poznałam 5 lat temu dzięki znajomemu. Początkowo roślina nie wzbudziła we mnie dużego entuzjazmu, gdyż przez pierwsze 3 lata krzewy rosły i nie było żadnego konkretnego zbioru. Ale kiedy w 4 roku zbiory owoców przerosły moje najśmielsze oczekiwania, doceniłam maliny norweskie. Od tego czasu zajmuje zaszczytne miejsce na moim terenie i aby jego korzenie nie kolidowały z sąsiednimi roślinami pogłębiłem łupek na całym obwodzie.

Olga Sidorova, 52 lata, Briańsk

Dwa lata temu podczas wizyty skosztowałem niezwykłego dżemu i zapytałem gospodynię, z czego jest zrobiony. W odpowiedzi usłyszałem - maliny norweskie. Od tego czasu postawiłem sobie za cel uzyskanie takiej różnorodności w moim wiejskim domu. W zeszłym roku udało mi się zdobyć sadzonki wysokiej jakości. Moje rośliny dobrze przetrwały zimę i w tym roku rozpoczęły aktywną wegetację. Maliny norweskie nie wymagają szczególnej uwagi, ale też nie lubią być zapomniane. W razie potrzeby podlewam. Nie mogę się doczekać pierwszych zbiorów.


Obejrzyj wideo: Maliny - cięcie malin przed zimą po owocowaniu. (Grudzień 2022).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos