Rada

Sosna koreańska (cedr)

Sosna koreańska (cedr)


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Cedr koreański lub mandżurski rośnie w regionie Primorye, Amur i Chabarovsk Territory. Poza Rosją występuje w północno-wschodnich Chinach, środkowej Japonii i Korei. Ze względu na cenne drewno kultura ta jest prawie całkowicie wytępiona w Chinach, a dla regionu Amur jest chroniona i wpisana do Czerwonej Księgi.

Jak odróżnić sosnę cedrową od cedru

W rzeczywistości cedr koreański wcale nie jest cedrem. Nie należy nawet do rodzaju Cedrus. Jego pełna nazwa botaniczna to koreańska sosna cedrowa (Pinus koraiensis) i należy do licznego i różnorodnego rodzaju sosny. Takie zamieszanie w języku rosyjskim powstało dawno temu i wydaje się, że nikt nie jest szczególnie zdezorientowany.

Orzechy cedru koreańskiego (które nawiasem mówiąc nie są orzechami w sensie botanicznym), w przeciwieństwie do obecnych nasion, są jadalne i stanowią cenną żywność i produkt leczniczy. Chociaż Cedrus i Pinus należą do tej samej rodziny - Pine, mają wiele różnic:

  • Cedr koreański rośnie w klimacie umiarkowanym i zimnym, ale prawdziwy jest bardzo ciepłolubny;
  • w sosnach korzenie wnikają głęboko w ziemię, podczas gdy cedry rozprzestrzeniają je wszerz i mogą zostać wyrwane z korzeniami przez silny wiatr;
  • igły cedru koreańskiego są długie, mogą osiągać 20 cm, podczas gdy w rzeczywistości igły dorastają maksymalnie do 5 cm;
  • igły prawdziwego cedru są zbierane w pęczkach po 40 sztuk, po koreańsku - 5;
  • pąki tych upraw bardzo się od siebie różnią;
  • Nasiona cedru są jadalne, pokryte twardą skórką, przez co naprawdę wyglądają jak orzechy, podczas gdy w cedrze są znacznie mniejsze, mają cienką skorupkę, a ponadto mają duże skrzydełko.

Są inne różnice, ale aby poznać kulturę, wystarczy spojrzeć na igły lub szyszki.

Istnieją cztery rodzaje sosen cedrowych:

  • Koreański;
  • Syberyjski;
  • Europejski;
  • Roślina karłowata.

Wszystkie mają jadalne orzechy i są tylko daleko spokrewnione z prawdziwym cedrem.

Z kolei prawdziwy cedr (Cedrus) obejmuje trzy rodzaje:

  • Atlas;
  • Libański;
  • Himalajski.

Sosna koreańska:

Cedr libański:

Opis cedru koreańskiego

Cedr koreański to wiecznie zielone drzewo iglaste o wysokości do 40 m, z wielospadową, nisko wiszącą koroną w postaci szerokiego stożka. Końce otwartych gałęzi są uniesione, kora jest gruba, gładka, ciemnoszara lub szaro-brązowa. Młode pędy są brązowawe z czerwonawym brzegiem.

Średnia długość szaro-zielonych sztywnych igieł z tępymi końcami wynosi 7-15 cm, maksymalna to 20 cm Igły trójkątne są zbierane w 5 kawałkach i żyją 2-4 lata.

W maju na cedrze koreańskim kwitną żółte lub jasnoróżowe samce mikrostrobilis znajdujące się wewnątrz korony. Na wierzchołkach dużych gałęzi tworzą się szyszki żeńskie. W okresie kwitnienia są beżowe lub jasnoróżowe, po zapłodnieniu zielenieją, pod koniec lata stają się jasnobrązowe i pozostają takie do następnej wiosny. Na początku drugiego sezonu wegetacyjnego pąki zaczynają aktywnie rosnąć i ponownie zielenieją. Po dojrzewaniu zmieniają kolor na beżowy lub jasnobrązowy.

Wielkość dojrzałych szyszek cedru koreańskiego dochodzi do 18 cm długości (osobniki do 23 cm), średnica ok. 6-9 cm Kształt przypomina wydłużone jajo z odchylonymi na zewnątrz łuskami. Nasiona, błędnie nazywane orzeszkami piniowymi, osiągają długość 1,8 cm przy maksymalnej średnicy 1 cm.

Szyszki dojrzewają jesienią, półtora roku po zapyleniu. Część z nich odpada, część zwisa do wiosny. Owocowanie rozpoczyna się w wieku 25-30 lat, żywotność cedru koreańskiego dochodzi do 600 lat.

Różnice między szyszkami syberyjskimi i koreańskimi

Różne źródła poświęcają niestety mało uwagi opisowi szyszek różnych sosen cedrowych. W Rosji rozpowszechnione są trzy typy - koreański, syberyjski i Stlanikovaya. I choć bardzo się od siebie różnią, amatorzy z łatwością rozpoznają tylko ostatni gatunek - cedr karłowaty. Jest to małe drzewo lub krzew, który przygina gałęzie do ziemi i tworzy nieprzeniknione zarośla.

Pozostałe dwie sosny są nie tylko zdezorientowane, ale często pojawiają się w artykułach na temat cedru koreańskiego, fotografii i opisu syberyjskiego. Musisz je rozróżnić:

  1. Dojrzałe szyszki koreańskie są dwa razy większe niż szyszki syberyjskie.
  2. Nasiona cedru koreańskiego osiągają długość 18 mm, cedru syberyjskiego - maksymalnie 12 mm.
  3. Podczas kwitnienia szyszki cedru koreańskiego są beżowe, podczas dojrzewania zielone. Syberyjczyk ma odpowiednio szkarłat i fiolet.
  4. Szyszki cedru koreańskiego dojrzewają w październiku, syberyjskie - do sierpnia.

Różnica między szyszkami a nasionami jest łatwa do zauważenia na zdjęciu cedru koreańskiego, syberyjskiego i elfa.

Odmiany koreańskiej sosny cedrowej

Sosny cedrowe wyglądają atrakcyjnie, ale są zbyt duże na małe obszary. Dlatego selekcja ma na celu nie tyle hodowlę odmian o oryginalnym kształcie korony lub jasnych igieł, co zmniejszenie wielkości drzewa.

Koreański cedr Sulange

To nie jest odmiana, ale odmiana koreańskiej sosny cedrowej. Drzewo do 40 m wysokości z długimi (do 20 cm) szaro-zielonymi igłami zaczyna owocować w 15-20 roku życia. Korona jest gęsta, ażurowa. Soulange znacznie lepiej znosi zanieczyszczenie powietrza niż główny gatunek, co pozwala na jej uprawę w parkach miejskich. Owocowanie ma duże znaczenie gospodarcze, zaczynając 10 lat wcześniej niż w przypadku zwykłego cedru koreańskiego.

Koreańska sosna srebrna

Silveray to odmiana ozdobna o piramidalnej koronie i długich, lekko zakrzywionych igłach o srebrzysto-niebieskim odcieniu. W wieku dziesięciu lat drzewo osiąga wzrost 250 cm, średnicę 120 cm, corocznie zwiększającą się o 25 cm.

Odmiana wyróżnia się wysoką mrozoodpornością, wybredna pod względem żyzności gleby i nie toleruje stojącej u korzeni wody.

Cedr koreański Morris Blue

Ta odmiana została wyhodowana w Pensylwanii i jest bardzo odporna na mróz. Tworzy gęstą stożkową koronę ze srebrzysto-niebieskimi igłami, zebranymi w 5 kawałkach. W sezonie wzrost wynosi 15-20 cm Dorosły cedr koreański Maurice Blue dorasta do 3,5 m przy koronie o szerokości 1,8 m.

Kora jest szara, szczególnie atrakcyjnie prezentuje się zimą. Słabo znosi warunki miejskie, wymaga nasłonecznienia, nie toleruje stojącej wody w okolicy korzeni, ale dobrze znosi suszę. Żyje do 120 lat.

Koreańskie cedry z rosyjskiej selekcji

W przestrzeni poradzieckiej tomskie przedsiębiorstwo Siberian Academy of Trees and Shrubs od ponad 20 lat zajmuje się selekcją koreańskich cedrów. Stworzyli odmianę Blue Amur, która wyróżnia się niebieskimi igłami i wzrostem 4 m.

Na Dalekim Wschodzie hodowca Alexander Simonenko zajmuje się koreańską sosną cedrową. W szkółce w Tomsku testowane są obecnie dwie karłowate wczesne, owocujące odmiany: Patriarcha i Światosław.

Niestety kupowanie rosyjskich odmian jest prawie niemożliwe - skupuje się je na miejscu, uniemożliwiając im osiągnięcie nawet drugiego roku życia.

Uprawa cedru koreańskiego z nasion

Przed posadzeniem nasion cedru koreańskiego należy zauważyć, że odmiany rozmnażają się tylko przez szczepienie. Gatunki wysokie rośliny, nieodpowiednie do dekoracji małego obszaru, wyrosną z ich orzechów. Do sadzenia cedrów koreańskich w celu uzyskania plonów lepiej nadają się nasiona drzew pozytywnych, czyli najlepszych. Aby to zrobić, wybierz największe szyszki z dużymi łuskami.

Wysiew nasion jesienią

Od końca września do początku listopada nasiona cedru koreańskiego wysiewa się bez stratyfikacji. Szybkość kiełkowania wyniesie 91%, podczas sadzenia wiosną 76%. Wcześniej nasiona moczono przez 3-4 dni w 0,5% roztworze nadmanganianu potasu i wysiewano na redliny w rzędach oddalonych od siebie o 10-15 cm.

Są uszczelniane na głębokość 3-4 cm i najpierw mulczowane, a następnie przykrywane świerkowymi gałęziami. To nie tylko ochroni namoczone nasiona przed zamarzaniem zimą, ale także uchroni je przed myszami i ptakami. Norma wysiewu - 200 sztuk na metr bieżący - sadzonki cedru nie boją się zgrubienia.

Siew wiosenny

Podczas siewu nasion koreańskiej sosny cedrowej na wiosnę konieczne jest przeprowadzenie stratyfikacji. Idealnie zajmuje to 80-90 dni. Nasiona moczy się przez 3-4 dni w roztworze kwasu cytrynowego i heteroauxiny, umieszcza w pudełku z mokrymi trocinami lub piaskiem i pozostawia na zewnątrz pod śniegiem.

Ale co, jeśli materiał do sadzenia został zakupiony wiosną? Nasiona moczy się w ciepłej wodzie przez 6-8 dni, zmieniając ją co 2 dni. Następnie miesza się z przemytym piaskiem i pozostawia w temperaturze pokojowej. Koreańskie nasiona cedru wyklują się za około miesiąc lub dłużej.

Natychmiast umieszcza się je w lodówce lub przenosi do pomieszczenia o temperaturze zbliżonej do 0 ° C, gdzie przechowuje się je do momentu posadzenia w ziemi.

Nasiona potraktowane niskimi temperaturami wysiewa się na redlinach na przełomie kwietnia i maja, podobnie jak jesienią.

Dalsza pielęgnacja sadzonek

Wiosną, aby ptaki nie dziobały sadzonek, grzbiety przykrywa się przezroczystą folią, którą usuwa się dopiero po odpadnięciu skorupy. Sosny cedrowe zbiera się bardzo wcześnie, w stanie liścieni, a jeszcze lepiej, zanim się otworzą. Wtedy wskaźnik przeżycia wyniesie około 95%.

Ważny! Aby zbierać cedry na „kluczowym” etapie, potrzebujesz pewnych umiejętności.

Przed sadzeniem na stałe sadzonki są kilkakrotnie przesadzane do szkół. Najlepiej jest przeprowadzić operację wiosną, ale w razie potrzeby można to zrobić również jesienią. Najpierw trzyletnie sosny cedrowe sadzi się w odległości 30-35 cm w rzędach oddalonych od siebie o 1 m, a po 3-5 latach przenosi się do nowej szkoły i układa według schematu 1x1 m.

Przez cały ten czas cedry są umiarkowanie podlewane, karmione i chronione przed południowym słońcem. Do gleby szkółek dodaje się ściółkę iglastą - dzięki temu sadzonki rosną szybciej.

Sadzenie i pielęgnacja na zewnątrz

Podczas sadzenia cedru koreańskiego nie powinno być żadnych szczególnych trudności. Ważne jest, aby wybrać sadzonkę wysokiej jakości i miejsce na nią - dorosłe sosny nie tolerują dobrze ruchu. Aby uzyskać dobre zbiory, w pobliżu muszą rosnąć co najmniej dwa drzewa.

Ważny! Z jednego cedru koreańskiego powstanie kilka szyszek, które będą małe i zniekształcone, często z pustymi orzechami.

Wybór i przygotowanie miejsca lądowania

Cedr koreański preferuje gleby kwaśne, średnio żyzne, bogate w próchnicę, przepuszczalne dla wody i powietrza. Dobrze rozwijają się na glebach skalistych, są odporne na silne wiatry i tolerują zacienienie w młodym wieku. Z biegiem czasu sosny stają się bardzo lekkie.

Cedry koreańskie mogą rosnąć na obszarach o zwierciadle wód gruntowych powyżej 1,5 m - ich system korzeniowy jest silny, głęboko osadzony w ziemi i nie toleruje blokady. Podczas przygotowywania miejsca korzenie chwastów są usuwane z gleby, pozostawia się ewentualne kamienie.

Otwór do sadzenia powinien być wystarczająco obszerny - o głębokości i średnicy około 1-1,5 m. W celu przygotowania mieszanki składników odżywczych górną warstwę gleby miesza się z 3-5 wiader próchnicy liściowej, torfu kwaśnego i co najmniej 20 litrów ściółka iglasta.

Wszystkie te dodatki zakwaszają glebę i sprawiają, że jest ona luźna, przepuszczalna dla powietrza i wody. Przy bliskim staniu wód gruntowych wykop jest pogłębiony, a na dno wylewany jest drenaż - żwir, łamana czerwona cegła.

Przygotowanie materiału do sadzenia

Najlepiej od razu posadzić dużą koreańską sosnę cedrową - dziesięcioletnie drzewa powyżej 80 cm, ale są one dość drogie i potrzebne są co najmniej dwie kopie, aby uzyskać zbiory. Dlatego wielu ogrodników jest zmuszonych kupować małe sadzonki. Jedyną ich przewagą nad dużymi (poza ceną) jest łatwość sadzenia.

Rośliny w pojemnikach są podlewane dzień przed wyniesieniem na zewnątrz. Wykopane sadzonki kupujemy z dużą ziemistą grudką, zabezpieczoną wilgotnym płótnem lub folią. Zaleca się jak najszybsze ich sadzenie.

Ważny! Nie można kupić sosny z otwartym systemem korzeniowym.

Zasady lądowania

Sosny cedrowe koreańskie, sadzone w celach dekoracyjnych, można umieścić w odległości 4 m od siebie. Aby zapewnić dobre owocowanie, minimalna przerwa między drzewami wynosi 6-8 m, jeśli pozwala na to miejsce, lepiej zwiększyć odległość do 10-12 m.

Przed posadzeniem koreańskiej sosny cedrowej, wcześniej wykopany dołek jest całkowicie wypełniony wodą, po uprzednim pokryciu 1/3 żyznej mieszanki. Kiedy wilgoć jest wchłaniana:

  1. Żyzną glebę wylewa się na dno, tak aby kołnierz korzeniowy był wyrównany z krawędzią dołu.
  2. W środku znajduje się cedr koreański.
  3. Otwór do sadzenia jest stopniowo wypełniany żyzną mieszanką i ubijany.
  4. Sprawdź i, jeśli to konieczne, skoryguj położenie szyjki korzeniowej.
  5. Cedr koreański jest obficie podlewany.
  6. Krąg pnia jest ściółkowany kwaśnym torfem lub ściółką iglastą.

Podlewanie i karmienie

Przywiązują dużą wagę do karmienia i podlewania sosny cedrowej w pierwszych 10 latach jej życia. Następnie nawozy zastępuje się ściółką, a podlewanie przeprowadza się kilka razy w okresie letnim, jeśli pogoda jest sucha.

Dbaj o młodą roślinę musi być ostrożna. Do nawożenia najlepiej używać specjalnych nawozów do drzew iglastych. Są one uwalniane na każdy sezon oddzielnie, z zachowaniem bilansu substancji niezbędnych dla drzewa i są używane 3 razy w okresie wegetacji. Jeśli nie można zastosować specjalnego karmienia, podają zwykle:

  • wiosną, po stopieniu się śniegu - z przewagą azotu;
  • na początku lata - kompletny kompleks mineralny;
  • w połowie lub pod koniec sierpnia - fosfor-potas (bez azotu).

Przez cały sezon wegetacyjny cedr koreański, podobnie jak inne drzewa iglaste, jest przydatny do dokarmiania dolistnego. W tym celu lepiej jest stosować kompleksy chelatowe i siarczan magnezu.

Podlewanie młodych sosen cedrowych odbywa się po wyschnięciu gleby. Lepiej jest pominąć podlewanie, niż pozwolić wodzie na stagnację w obszarze korzeni.

Przycinanie i modelowanie cedru koreańskiego

Przycinanie nie jest częścią koreańskiego kompleksu pielęgnacyjnego cedru. Wczesną wiosną lub jesienią usuwa się tylko suche gałęzie. W ogóle nie przeprowadza się przycinania formacyjnego.

Przygotowanie do zimy

Na zimę cedry koreańskie są chronione tylko w pierwszym roku po posadzeniu. Jest to odporna roślina, która dobrze znosi spadek temperatury. Sadzonki są owinięte białą agrofibrą lub spandbondem i zabezpieczone sznurkiem.

Plon cedru koreańskiego

Sosny cedrowe koreańskie wyhodowane z nasion zaczynają owocować 25-30 lat po wzejściu sadzonek, szczepione - czasem po kilku latach. W warunkach naturalnych drzewa często plonują dopiero po 60 latach.

Szyszki dojrzewają pod koniec października, rok po zapyleniu. Każdy zawiera od 100 do 160 nasion o masie 0,5-0,6 g, a jądro stanowi 35-40% masy „orzecha”.

Szyszki cedru koreańskiego rosną w grupach i tylko na wierzchołkach drzew tylko nieliczne mogą znajdować się na gałęziach sąsiadujących z koroną. Na młodych okazach nasiona są zwykle większe niż na starszych.

W sprzyjających warunkach cedr koreański osiąga maksymalne owocowanie w wieku 100-170 lat. Trwa do 350-450 lat. Dobre zbiory są zbierane co 3-4 lata, ale prawie nigdy nie obserwuje się całkowitego braku owoców. W dobrym roku jedno dorosłe drzewo daje do 500 szyszek, czyli 25-40 kg „orzechów”. W warunkach naturalnych plon może wynosić od 150 do 450 kg / ha.

Produktywność drzewa cedrowego zależy od wieku drzew i ich lokalizacji. Największe zbiory dają sosny koreańskie, sąsiadujące z leszczyną, klonem, dębem i lipą, rosnące po południowej stronie dolnej części gór.

Choroby i szkodniki

Cedr koreański, podobnie jak wszystkie sosny, jest często atakowany przez szkodniki i chore. Najbardziej niebezpieczny wiek dla roślin gatunkowych to 30-40 lat. Odmiany wymagają stałej uwagi. Sztuczne plantacje sosny cedrowej cierpią z powodu zanieczyszczeń gazowych i chlorozy.

Najgroźniejszą chorobą jest rak żywicy, zwany również seryanką lub rdzą pęcherzową.

Ze szkodników koreańskiej sosny cedrowej należy wyróżnić:

  • tarcza sosnowa;
  • ćma sosnowa;
  • hermes - mszyca sosnowa;
  • miarka sosnowa;
  • kiełkujący jedwabnik sosnowy.

Kiedy atakują szkodniki, drzewa są traktowane środkami owadobójczymi, choroby są leczone fungicydami. Na dużych plantacjach przetwarzanie cedrów sosnowych jest trudne.

Recenzje cedru koreańskiego

Elena Vsevolodovna Kruchinina, 40 lat, Pavlov Posad

Kiedy mój mąż i ja kupowaliśmy koreańskie cedry, bardzo martwiliśmy się, czy będą rosły razem z nami. Dwulatki braliśmy w pojemnikach, bardzo małych. Drzewa zapuściły korzenie, potem okazało się, że lepiej wziąć duże, ale kosztują znacznie więcej. Musiałem podlewać Megafolem i ciągle spryskiwać epiną. Zapuściły korzenie, ale rosną powoli - około 10 cm rocznie. Minęło już 5 lat i są one bardzo małe. To prawda, że ​​nie są już kapryśne. Zimują zupełnie spokojnie, nic nie przykrywamy, tylko mulczujemy krąg pnia opadłymi igłami z sąsiedniego lasu. Wygląda na to, że nam się podobało i nie przewiduje się żadnych problemów.

Sergey Vladimirovich Kuznetsov, 63 lata, Gatchina

Mam dużą działkę poza miastem. Posadziłem kilkanaście cedrów koreańskich, ale nie w celu uzyskania orzechów, ale dlatego, że w przeciwieństwie do zwykłych sosen ich dolna część nie jest odsłonięta. Chciałem, żeby strona wyglądała pięknie przez długi czas i od razu. Dlatego wziąłem duże. Wybór padł na cedr koreański, ponieważ ma największe szyszki, myślałem, że zaśmiecą ten obszar. Minęło 20 lat, cedry dobrze się zakorzeniły, wymagają niewielkiej pielęgnacji, hibernują bez problemów, dają dużo szyszek, choć nie co roku. Więc teraz jestem nie tylko pięknem, ale także zbiorami.

Wniosek

Cedr koreański to piękne, duże drzewo, które rośnie powoli, ma długą żywotność i daje smaczne, zdrowe nasiona. W kulturze parkowej wykorzystuje się gatunki; właściciele małych działek mogą sadzić odmiany. W przypadku drzewa trzeba wybrać odpowiednie miejsce i otoczyć je minimalną starannością przez pierwsze 10 lat życia, wtedy praktycznie nie sprawia to właścicielom kłopotów.


Obejrzyj wideo: Cedr - drzewo z duszą (Grudzień 2022).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos